Geschiedenis
De Christelijke Gereformeerde Kerken hebben een geschiedenis van meer dan 100 jaar. Verschillende namen hebben deze kerken in de loop van de tijd gesierd. Vandaag spreken we van Christelijke Gereformeerde Kerken in Nederland. De meervoudsvorm geeft duidelijk aan dat ons kerkverband bestaat uit verschillende plaatselijke kerken. Kerkverband
De plaatselijke kerken vormen de Christelijke Gereformeerde Kerken in Nederland. Dat kerkverband wordt duidelijk zichtbaar in de volgende kerkelijke vergaderingen. Die vergaderingen noemt men bredere vergaderingen. Classis
De classis wordt gevormd door de kerken binnen een bepaald gebied. Vaak komt dat overeen met een provincie, maar wanneer het werkzamer is van de provinciale grenzen af te wijken omdat b.v. in een bepaald gebied maar weinig kerken zijn gevestigd mag hiervan worden afgeweken. De classis, vergadert 2 maal per jaar waarnaar elke plaatselijke kerk een predikant, een ouderling en een diaken afvaardigt. Heeft een kerk geen predikant dan wordt daarvoor in de plaats een ouderling afgevaardigd. Een belangrijk: punt van de agenda van een classisvergadering is het uitbrengen van een rapport (naar art. 41. Kerkorde). Elke plaatselijke kerk brengt: jaarlijks zo'n rapport uit. Hierin wordt het wel en wee vermeld over de afgelopen periode. In dit rapport kan ook een verzoek staan om: ondersteuning van de classis in een bepaalde situatie. Particuliere Synode
Dit is eigenlijk een classis binnen een groter gebied. Het zijn de classes die door middel van stemming afgevaardigden verkiest naar de vergadering van de particuliere synode welke 1 maal per jaar vergadert. De particuliere synode buigt zich over rapporten die door de diverse deputaatschappen (commissies met een speciale opdracht benoemd door kerkelijke vergaderingen) worden uitgebracht zoals b.v. deputaatschap Buitenlandse Zending, Evangelisatie e.d. In vele deputaatschappen hebben leden zitting die door de particuliere synode zijn benoemd. Ook deze benoeming geschiedt door middel van (schriftelijke) stemming evenals de afvaardiging naar de generale synode welke bestaat uit 6 predikanten, 6 ouderlingen en 1 diaken. Een classis kan bij de particuliere synode advies vragen in bijzondere aangelegenheden. Generale Synode
Dit is de breedste vergadering die wij binnen ons kerkverband kennen. Deze synode komt eenmaal in de drie jaren bij elkaar en neemt verschillende weken in beslag. De mannen die hier naar toe gaan ontvangen drie ordners vol aan rapporten van de verschillende deputaatschappen. Er worden commissies gevormd die deze rapporten bestuderen en bespreken met de deputaten en een advies opstellen voor de vergadering. In een voltallige vergadering wordt dan het rapport en het advies besproken waarna voorstellen van het deputaatschap en/of de commissie al dan niet worden overgenomen door stemming. Benoemingen van hoogleraren aan onze Universiteit behoort tot de taak van de generale synode alsmede het formuleren van artikelen of wijzigingen van de kerkorde (Reglement voor een kerkgenootschap). Plaatselijke kerk
De basis van het hele kerkverband ligt bij de plaatselijke kerk. Niet elke willekeurige groep kan plaatselijk een Christelijke Gereformeerde Kerk gaan stichten. Daarvoor zijn regels vastgelegd in de kerkenorde. Elke plaatselijke kerk staat bij de Overheid ingeschreven in een kerkelijk register. De leden vormen een kerk. Lid van de kerk wordt men door de doop. Als je gedoopt bent ben je lid van de kerk. Weliswaar dooplid. Wanneer je belijdenis van de persoonlijk geloof hebt afgelegd wordt je belijdend lid. Belijdende leden hebben allen actief stemrecht. Anderzijds hebben de leden ook plichten. Financieel dienen zij er mee te werken dat de kerk werkelijk kerk van Jezus Christus kan zijn. Dat geldt dus niet alleen voor het huishoudboekje van de plaatselijke kerk, mar tevens de verplichtingen die we als kerkverband hebben naar binnen en naar buiten. Kerkenraad
De kerkenraad wordt gevormd door mannelijke leden die door de belijdende leden van de gemeente worden gekozen tot het ambt van predikant, ouderling of diaken. Die verkiezing vindt plaats uit een voorstel van de kerkenraad. De taken van deze kerkenraadsleden staan omschreven in de bevestigingsformulieren die het kerkverband heeft aanvaard voor deze ambten. Alle kerkenraadsleden hebben zwijgplicht t.a.v. vertrouwelijke aangelegenheden. Daarnaast heeft de kerkenraad de taak om over niet vertrouwelijke zaken heel open met de leden te spreken. De kerkenraad mag zich laten bijstaan door commissies aan wie hij bepaalde taken heeft gedelegeerd. (Denk aan de commissie van beheer.) Belijdende leden mogen o.m. bezwaren indienen bij de kerkenraad. Bij geen genoegdoening mogen zij hierover beroep aantekenen bij de bredere vergaderingen. De kerkenraad heeft de plicht om toe te zien op leer en leven van het kerklid. Wanneer dat niet in overeenstemming is met de Bijbel en de belijdenisgeschriften mag tot censureren (kerkelijke vermanen/straffen) worden overgegaan. Het fundament
Het fundament voor een christelijke Gereformeerde kerk moet zijn Gods Woord, de Bijbel. Alle bepalingen, regels en handelingen dienen gebaseerd te zijn op de Bijbel. Daarnaast kennen we belijdenisgeschriften: | De Apostolische Belijdenis
De Geloofsbelijdenis van Nicea-Constantinopel De Geloofsbelijdenis genoemd naar Athanasius Belijdenis van het geloof van de Nederlandse Kerken De Catechismus De leerregels van Dordrecht Al deze geschriften zijn gebaseerd op het Woord van God en zijn vaak opgesteld omdat er in die tijd van een bepaalde dwaalleer sprake was en men zich daar tegen keerde d.m.v. een geschrift. De kerkelijke organisatie
Deze organisatie steunt heel veel op vrijwilligerswerk. Betaald werk is er meestal niet bij op enige uitzonderingen na. (Denk aan predikanten, kosters e.d.) De drijfveer die er mag zijn bij het werken in een kerkelijke organisatie is liefde. En liefde sluit heersen uit. Zo mag een brede vergadering niet treden in de bevoegdheden van een smallere vergadering. Zij heeft een adviserende taak. Binnen een kerk gaat het niet om de macht maar om het dienen. Gedreven door de liefde tot Christus mogen we dienend bouwen aan Gods Koninkrijk. Je inzetten voor Gods Kerk is de moeite waard! Activiteiten
De Christelijke Gereformeerde Kerken zijn sinds 1927 betrokken geweest in zendingswerk. Het eerste zendingsterrein was in Indonesië, op het eiland Sulawesi. De Torajakerk daar is inmiddels zelfstandig. In 1961 werd zendingswerk begonnen in Zuid-Afrika, in Venda en KwaNdebele. In 1992 is begonnen in Botswana onder de Bosjesmannen. In eigen land zijn er activiteiten op het terrein van de evangelisatie. Er is een aantal evangelisten werkzaam, zowel in Nederland als in België. Na de Tweede Wereldoorlog werd ingezien dat de kerken een taak hebben tegenover het Joodse volk. Hiervoor is gedurende vele jaren een predikant beschikbaar geweest. Verschillende predikanten zijn werkzaam in bijzondere arbeid, bijvoorbeeld als krijgsmachtpredikant, ziekenhuispredikant of als gevangenispredikant. Er zijn er ook werkzaam als pastores op scholen en onder gehandicapten. In de latere jaren is er ook veel aandacht gekomen voor de diakonale taken van de kerk, bijvoorbeeld ten aanzien van hulpverlening in binnen- en buitenland. Bovendien zijn er activiteiten ten aanzien van kinderbescherming en hulp bij psychosociale problemen. Vele gemeenteleden zijn actief op politiek, sociaal terrein, op scholen, enzovoort. Veelal twee maal per zondag en op bepaalde dagen gedurende de week komt een plaatselijke gemeente samen. Daar vooral wordt beleefd wat het betekent om kerk te zijn. In de samenkomst van de gemeente wordt de Bijbel uitgelegd worden kinderen en ook volwassenen gedoopt en viert de gemeente avondmaal. In de plaatselijke gemeenten worden catechisaties gegeven en bezoeken gemeenteleden elkaar. Daar wordt gebeden voor elkaar en anderen, kortom daar wordt de onderlinge band onderhouden. Daar wordt ook geld gegeven voor velerlei arbeid. De jeugd zowel als andere groepen uit de gemeente komen op verenigingen bijeen voor tal van activiteiten. Contacten met andere kerken
Met de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) zijn vele samensprekingen gevoerd, zowel op synodaal als op plaatselijk niveau. Met de Nederlands Gereformeerde Kerken, die uit de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) afkomstig zijn, zijn intensieve gesprekken gevoerd met als gevolg dat er op verschillende plaatsen een zeer nauw contact gekomen is tussen de plaatselijke kerken. Op synodaal niveau is het tot dusver moeilijk gebleken overeenstemming te bereiken. Er zijn geen contacten met andere gereformeerde kerkverbanden in ons land. Ook zijn onze kerken niet betrokken bij het eenwordingsproces tussen de Nederlandse Hervormde Kerk en de Gereformeerde Kerken, dat "Samen-op-Weg" wordt genoemd. Dat er zoveel verschillende kerkverbanden in ons land bestaan bewijst dat de kerk verdeeld is en dit dient ons beschaamd en ootmoedig te maken. Onze kerken hebben de roeping erkend om eenheid te zoeken met allen die Christus in waarheid liefhebben en zij zoeken aan deze roeping gehoorzaam te zijn. Op internationaal niveau zijn de Christelijke Gereformeerde Kerken in contact gekomen met een aantal gereformeerde kerken, wat geresulteerd heeft in verschillende vormen van correspondentie. Een zusterkerk-relatie wordt onderhouden met de Free Reformed Churches of North America, Die gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, de Gereja Toraja Mamasa in Indonesië,, de Reformed Churches of New Zealand, de Igrejas Evangélicas Reformadas no Brasil, de Free Church of Scotland en de Reformed Presbyterian Church of Ireland. Een meer beperkte vorm van correspondentie bestaat er met de Eglises Réformées Evangéliques Indépendantes de France, de Dutch Reformed Church in Botswana en de Reformed Churhes of Australia. Bovendien zijn er contacten met de Reformed Church in Japan, de Reformed Church in Sri Lanka en de Orthodox Presbyterian Church of North America. De synode van 1995 besloot deze kerken beperkte correspondentie aan te bieden. Het is te verwachten, dat er in de toekomst veel behoefte zal komen aan contact en onderlinge hulp wereldwijd, waar christenen elkaar vinden en kunnen dienen. In dit verband wijzen we op de Internationale Conferentie van Gereformeerde Kerken (ICRC). De synode van 1995 van onze kerken heeft besloten om het lidmaatschap van deze organisatie aan te vragen. Tijdens de Conferentie in Korea, oktober 1997, zijn onze kerken toegelaten als lid. Hoewel in onze tijd vele dingen veranderen, behoeft de kerk zich niet te schamen voor het Evangelie van de Zaligmaker. Integendeel, juist in een tijd als de onze wordt de kerk geroepen om de naam van Christus hoog te houden, gastvrijheid te betonen, te volharden bij het Woord en de gebeden, voorbidder en uitdeler te zijn en haar Koning uit de hemel te verwachten. |
